An Artist of the Floating World tells the story of Masuji Ono, an old japanese retired painter, that was once famous during the World War II. While trying to help his younger daughter to get married, he starts to remember his past, his time as an aprentice, and other passages of his professional and personal life.

The story is very light, frivolous. It doesn't inspire you to keep on reading for cover to cover, but it is so simple and the main character so captivating, that it can keep you to the end. Although the story is not quite appealing, neither it has major failures. The passages of his memories close to the end of the book come to be a little more interesting.

The main story is ordered chronologically, but the meories of the main character keep going forward and backward all the time, but the author manages to get through it without making the book too confusing. I stopped reading for a few weeks and it kind of disrupt a little bit my comprehension, cause some characters come and go with his memories, and I couldn't remeber all of them.

The annoying part of it is the way the old man's daughters treat him, but this may be a good point of the book, cause it shows how plausible it is. It feels like mr. Ono is telling his story personally.

Summarizing, this is a story about changing, about giving all you can when you believe you are right and don't deny what you have done. ( )

I have read this book four times and enjoyed it more each time. Delicate, haunting, beautifully realized. About reputation, honor and memory. The realization that one has devoted every ounce of one's talents to a cause that turns out to be wrong. ( )

"not enough art, not enough floating world. "

estaba muy interesado al principio. me gustaba el tono del narrador. un artista un poco en estado catatonico despues de un gran desastre. evasivo, con recuerdos reprimidos. como esquivando algo muy doloroso. me interesaba tambien la idea de un artista revisando lo que ha sido su vida. en algun momento por la mitad la narracion pierde interes. las revelaciones no son extraordinarias. de hecho es posible que todo haya sido mas bien su imaginacion. no hay mucha reflexion sobre arte ni mucha reflexion sobre el mundo flotante. mas bien es una meditacion sobre japon. no lo que prometia el libro.

se me ocurrio despues lo que debio haber sido obvio: es sobre la impermanencia del poder, lo fluctuante y el arte. lo malo es que eso es solo por implicacion, no es lo central en la novela.

--- ( )

Blurp: Oktober 1948. Japan heeft de oorlog verloren. Masuji Ono is een invloedrijke Japanse kunstenaar geweest. Zijn vrouw en zoon zijn in de oorlog omgekomen. In het boek vertelt hij over zijn jeugdig idealisme en over zijn aandeel in de oorlog toen hij zich leende voor propagandistische doeleinden. Een kunstenaar van het vlietende leven is een roman over de plaats van de kunst in de maatschappij en over persoonlijke verantwoordelijkheid in een snel veranderende wereld. Kazuo Ishiguro is vooral bekend gewoorden door zijn boek De rest van de dag (The remains of the day). Dit tragische en subtiele verhaal over een butler is schitterend verfilmd door James Ivory, met Anthony Hopkins en Emma Thompson in de hoofdrollen die hun Academy Awards opleverden. 'Een kunstenaar van het vlietende leven is qua stijl en thematiek een buitengewoon beheerst geschreven roman.' de Volkskrant.

Blurp: Het is oktober 1948. Japan heeft de oorlog verloren. De Amerikanen hebben Japan bezet en gedragsnormen zijn radicaal veranderd. De jeugd noemt hen die Japan tot de afgrond hebben gebracht verraders. Sommigen van hen plegen zelfmoord om boete te doen. Masuji Ono is een invloedrijke kunstenaar geweest. Zijn vrouw en zoon zijn in de oorlog omgekomen, De oude schilder heeft zijn schilderijen weggezet. Hij vertelt in dit boek vergoelijkend over zijn jeugdig idealisme, over zijn lermeesters en leerlingen; over zijn aandeel in de oorlog toen hij zich leende voor propagandistische doeleinden waardoor veel jonge mannen de dood in werden gejaagd. Kazuo Ishiguro geldt als een van de meest originele en boeiende jongere auteurs van de laatste jaren. Een kunstenaar van het vlietende leven is een roman over de plaats van de kunst in de maatschappij, over persoonlijke verantwoordelijkheid in een snel veranderende wereld. Het boek stond op de shortlist voor de Booker Prize 1986 en werd bekoornd met de prestigieuze Whitbread Award. "Versluierde heuvels en Een kunstenaar van het vlietende leven zijn qua stijl en thematiek buitengewoon beheerst geschreven romans. Hoewel het geen literaire plaatjesboeken voor Japan-voyeurs zijn, zouden ze het verdienen hun graantje mee te pikken van de Japan-hausse die over Nederland lijkt te zijn neergedaald." - Hans Bouman in de Volkskrant. "Ishiguro herinnert aan Kawabata. Ook in het subtiele, bijna broze schriftuur komt Ishiguro zijn grote voorbeeld nabij." - Jaap Goedegebuure in Haagsche Post. "Ishiguro beschikt over de soevereine kracht om rekenschap te geven van het verleden waarin zoveel zekerheden zijn ondergegaan. Hij tekent een onverbiddelijke, door de waanzinnige kreten van onze eeuw beheerste wereld." - La Quinzaine littéraire.
Samenv.: De jonge Japans-Britse schrijver Kazuo Ishiguro, in 1954 in Nagasaki geboren, werd in Nederland geïntroduceerd door zijn roman "Versluierde heuvels". De thans verschenen vertaalde roman bevat de levensschets van de gepensioneerde schilder Masuji Ono. Eens maakte hij deel uit van een schildersgroep, die zich baseerde op het l'art-pour-l'art-principe. De schilder zocht zijn onderwerpen aanvankelijk in het vermaakscentrum van een niet nader genoemde stad. In de jaren dertig toen het militarisme in Japan opkwam, koos Masuji Ono echter andere onderwerpen, waarbij de verheerlijking van het keizerlijke Japan vooropstond. Het einde van de oorlog betekende ook het einde van al zijn illusies. Zijn propagandistische kunst wordt nu veracht. Ono's besmette oorlogsverleden levert hem bovendien allerlei problemen op. Dit boek over een voor veel Japanners pijnlijk onderwerp is beheerst geschreven met een groot psychologisch invoelingsvermogen. De schrijver kreeg voor deze roman de "Whitbread Award".